Een leerreis die nooit stopt

Dechesnes boodschap is helder: wie serieus werk wil maken van Leven Lang Ontwikkelen, moet zich verplaatsen in de professional – de mens als uitgangspunt nemen. Een van de interessantste resultaten van de benchmark van theFactor.e is dat de meeste mensen zich niet zozeer vanuit een intrinsieke motivatie bijscholen, maar omdat het van de werkgever moet of omdat het een verplichte bijscholing is. Dat betekent iets voor hoe je als opleider deze mensen moet benaderen. “Hoeveel eigen tijd vraag je van deze mensen? En vooral in de zorg en in het onderwijs heb je te maken met mensen die zich schuldig voelen. Daar moet je iets mee.” En: opleiders moeten dus helder communiceren. Wat kost deze opleiding, in tijd én geld? Wat levert het op?

Een overzichtelijke, digitale omgeving waarin de mensen die je wil bereiken snel antwoorden vinden is essentieel. Maar dat is niet genoeg. Professionals willen ook de zekerheid dat ze ergens voor kiezen wat ertoe doet. Opleidingen met aanzien, docenten met ervaring en verhalen van eerdere deelnemers maken het verschil. Aanbevelingen en reputatie wegen zwaar, zo blijkt uit het onderzoek.

Leren, werken en weer leren

In de toekomst lopen werken en leren nog meer door elkaar heen, verwacht Dechesne. De klassieke route – diploma halen, werken tot je pensioen – geldt allang niet meer voor iedereen. De klantreis is niet lineair. Van stageplekken die overgaan in werk tot gepensioneerden die weer gaan studeren: de leerreis van de moderne professional is breder dan ooit. Het vraagt om een flexibel en verbonden ecosysteem, waarin onderwijsinstellingen, werkgevers en opleiders samenwerken.

De klantreis stopt dus ook niet bij een diploma. “Als opleider wil je contact houden met alumni: die kunnen misschien nog gastlessen geven, of ze werken bij bedrijven waar je misschien stagiairs kunt plaatsen. Of je kunt samen opleidingen ontwikkelen om nog beter aan te sluiten op de praktijk.”

Als het aan theFactor.e ligt, wordt die reis ondersteund door een digitale infrastructuur waarin oriëntatie, inschrijving en bijscholing moeiteloos in elkaar overlopen.

De eerste ideeën zijn vaak nog braaf, maar daarna ontstaat ruimte om echt te associëren.

Crazy 4

Na de presentatie gaan de deelnemers zelf aan de slag. Eerst mogen de aanwezigen in de klantreis aangeven op welke plaatsen zij kansen zien voor hun organisatie. Daarna introduceert Dechesne Crazy 4, een creatieve werkvorm uit de design thinking-methodiek. In slechts vier minuten bedenken de deelnemers vier ideeën, elk in een eigen vakje. De snelheid dwingt tot actie en voorkomt dat ideeën te vroeg worden genuanceerd. “De eerste ideeën zijn vaak nog braaf,” zegt Debbie, “maar daarna ontstaat ruimte om echt te associëren.”

Het levert een energieke sfeer op in de zaal: de vier vakken raken al snel gevuld. Sommige deelnemers tekenen hun oplossingen, anderen vatten ze in trefwoorden samen. Op een blaadje zien we een kasteel, op een ander een blij poppetje dat van een glijbaan glijdt, begeleid door de tekst: LLO-speeltuin. Ergens anders lezen we: “alumni beter betrekken”. En: “Een proeflokaal om met verschillende kantoren in contact te komen.”

Een gedeelde opdracht

De sessie maakt duidelijk: een sterke LLO-klantreis bouw je niet alleen. Het vraagt om samenwerking, creativiteit en een scherpe en mensgerichte blik. De oefeningen zorgen niet alleen voor nieuwe ideeën, maar ook voor nieuwe verbindingen. En dat is, zo benadrukt Dechesne, precies wat broodnodig is voor de LLO-klantreis naar 2040.